In het midden van de jaren negentig was de browser geen neutraal programma. Wie de browser beheerste, kon bepalen welke nieuwe technieken webmakers gingen gebruiken — en waar gebruikers hun reis begonnen.
Van Mosaic naar Netscape
NCSA Mosaic maakte in 1993 veel indruk met een aantrekkelijke interface, pictogrammen, bladwijzers en beelden tussen de tekst. Marc Andreessen, een van de makers, vertrok bij NCSA en richtte samen met Jim Clark een bedrijf op dat Netscape Navigator ontwikkelde.
Navigator werd in korte tijd de standaardbrowser van het vroege commerciële web. Netscape voegde voortdurend mogelijkheden toe. Sommige daarvan liepen vooruit op officiële standaarden; andere dreigden het web op te delen in pagina’s die alleen in één browser goed werkten.
De browser werd tegelijk toegangspoort, strijdtoneel en distributiekanaal.
Microsoft ontdekt het web
Microsoft bracht in 1995 Internet Explorer uit. De doorslaggevende zet was distributie: de browser werd onderdeel van Windows. Een nieuwe computer had daardoor al een browser voordat de gebruiker zelf iets hoefde te downloaden.
De strijd versnelde de ontwikkeling van browsers, maar bracht ook incompatibele technieken en rechtszaken voort. Tegen het begin van de jaren nul was Internet Explorer dominant en vertraagde de vernieuwing.
Een tweede ronde
Firefox bracht vanaf 2004 opnieuw concurrentie en aandacht voor open standaarden. Safari, Chrome en later Edge veranderden het speelveld opnieuw. De namen wisselden, maar het vraagstuk bleef: hoeveel macht mag één programma hebben over wat het web kan zijn?
