Van lijst naar algoritme
Toen het web klein was, kon een mens nog een lijst bijhouden. Daarna moesten programma’s pagina’s bezoeken, indexeren en rangschikken. Vindbaarheid werd een vorm van macht.
De geschiedenis van zoeken is de geschiedenis van een schaalprobleem. Een handgemaakte gids werkte bij honderden sites, maar niet bij miljoenen pagina’s. Zoekmachines automatiseerden eerst het verzamelen en daarna het beoordelen.
Daardoor gingen ontwerpers niet alleen schrijven voor lezers, maar ook voor crawlers en algoritmen. Zoekmachineoptimalisatie werd een vak, en de positie bovenaan een waardevol bezit.
Google, 1998 · publiek domein als eenvoudig tekstlogo; merkenrecht kan gelden1998 · Google
Google onderscheidde zich door niet alleen naar woorden op een pagina te kijken. Verwijzingen van andere pagina’s hielpen bepalen welke resultaten belangrijk waren. De aanpak sloot aan bij het netwerkkarakter van het web zelf.
Waarom het lege zoekscherm wonVoor Google
Archie doorzocht bestandslijsten van FTP-servers. Het was een zoekdienst vóór het World Wide Web bestond.
Redacteuren deelden websites met de hand in rubrieken in. Bladeren was minstens zo belangrijk als een zoekwoord intypen.
AltaVista indexeerde ongekend veel pagina’s en bood snelle zoekmogelijkheden, waaronder zoeken met natuurlijke taal.
De butler Jeeves nodigde gebruikers uit om complete vragen te stellen, lang voordat conversatie met een machine vanzelfsprekend werd.
Nederland · 1996–2000
De eerste Nederlandse zoekmachine en de populairste linkengids lieten twee manieren zien om het jonge web te ontsluiten: met een crawler of met menselijke curatoren.
Lees het Nederlandse verhaal